‘Selectieve perceptie’ kan worden beschreven als de ‘persoonlijke filtering van wat we zien en horen’. Dit is mijn punt van vertrek. Niet alleen onze ogen vertellen ons wat we zien, ook onze hersenen spelen een belangrijke rol. Door middel van beelden en installaties toon ik de manier waarop wij naar onze omgeving kijken. Zeker in deze tijd, waarin we worden gebombardeerd met te veel informatie, kan een klein gebaar of kleine verandering in onze ‘normale’ omgeving, bijzonder interessant zijn. Hiermee probeer ik de beschouwer bewust te maken hoe we ons leven ‘leven’.

 

De werken die ik maak zijn een poëtisch driedimensionaal onderzoek naar de relatie tussen de alledaagse realiteit en wetenschap, geschiedenis, mythen en natuur. Observaties en verhalen uit mijn directe omgeving, maar ook alom bekend erfgoed gebruik ik om onze aanname van de werkelijkheid te bevragen. Connecties en contradicties in materiaal en object keuze, worden gebruikt om de aandacht van de beschouwer te pakken.

De omgeving waarin een driedimensionaal werk wordt gepresenteerd is belangrijk. Het werk gaat een dialoog aan met de ruimte om hem heen. Zo komt de beschouwer, die zich in diezelfde ruimte bevindt, bewust of onbewust in direct contact met de wereld van het werk. Deze connectie is interessant.

 

Als ik begin met het maken van het werk, zorg ik ervoor dat het gekozen materiaal past bij het concept en vise versa. Op deze manier kan het materiaal iedere keer verschillen. Van hout, metaal en keramiek tot gips, polystyreenschuim en asfalt.